يكي از روش هاي تشخيصي در تعیین میزان آسیب کبدی انجام نمونه برداري (بيوپسي كبد) با استفاده از سوزن مخصوص و تحت هدايت سونوگرافي ميباشد. با انجام نمونه بردراي از كبد، شدت ضايعه مشخص ميشود و مي توان روش مناسبتري جهت درمان انتخاب كرد. نمونه بدست آمده توسط پاتولوژيست مورد بررسي قرار ميگيرد. اولين بار نمونه بردراي از کبد به وسيله پائول ارليش در سال ۱۸۸۳ انجام شد. در جنگ جهاني دوم، از اين روش به منظور بررسي و تحقیق در رابطه با هپاتيت ويروسي كه نيروهاي درگير در جنگ را مبتلا ساخته بود استفاده شد.

نمونه برداري از كبد يك روش تهاجمي است و بايد توسط افراد بسيار متبحّر صورت گيرد. نمونه بدست آمده از اين روش در حد چند ميلي متر تا سانتي متربوده و توسط آزمايشگاه پاتولوژي مورد بررسي قرار ميگيرد. براي انجام نمونه برداري كبد لازم است بيمار براي مدت كوتاهي بستري شود و آزمايش انعقادي و هموگلوبين خون مورد بررسي قرار گيرند. نمونه برداري از كبد در اغلب موارد بدون خطر مي باشد. ولي در موارد بسيار نادري خطر خونريزي وجود دارد كه پزشك ميتواند آن را كنترل نمايد.
درد شكمي و غيبت از محل كار جهت استراحت و يا تنگي نفس مختصر جزو عوارض نمونه برداري از کبد است. امروزه از نمونه برداري از كبد تنها در موارد ضروري استفاده ميشود. نمونه برداري از كبد در افراد بسيار چاق، مشكل و با عوارض بيشتري همراه است.